گیاه شناسی و مورفولوژی گیاه زعفران:

گیاه زعفران جزء گیاهان علفی چند ساله است که دارای پداژه ( بخش پایین ساقه که متورم شده است) یا کورم سفید رنگ بوده و جوانه های جانبی و راسی آن در این قسمت پدیدار میشوند.
گل زعفران دارای گلپوش ۶ قطعه ای است که این قسمت متشکل از ۳ گلبرگ، ۳ کاسبرگ و کلاله ۳ شاخه ای می باشد . کلاله های گیاه زعفران به رنگ قرمز که متشکل از سه رشته در قسمت بالا هستند که در نهایت به پایه کلاله گیاه متصل شده اند و اندام اصلی گل به عنوان چاشنی و ادویه زعفران این قسمت خواهد بود .

مادگی زعفران به صورت یک تک رشته به رنگ سفید خامه ای است و قسمت آخر گل ، گیاه زعفران ، سه پرچم یا بساک زرد رنگ می باشد.رنگ برگهای گیاه زعفران،سبز بسیار تیره و شکل برگ ها  به صورت باریک و بسیار کشیده است، معمولاً طول برگهای زعفران بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر می باشد و تعداد برگهای گیاه زعفران نیز بین 5 تا 11 عدد بسته به اندازه پیاز زعفران میباشد، برگها و گلهای زعفران نیز در لوله ای غشایی به نام چمچمه یا اسپات مستقر شده اند.
گیاه زعفران تولید کننده هیچ گونه بذری نمی باشد و تکثیر آن صرفا از طریق تقسیم پیاز امکان پذیر است.

کشت زعفران در بستر خاک :

زعفران هزاران سال است که در مناطق زیادی از جهان به شیوه سنتی ( بستر خاک) کشت می شود، در این روش مهم ترین پارامتر ، آب و هوای منطقه کشت می باشد ، زیرا امکان کشت پیاز زعفران در مناطق بسیار سرد و مرطوب بازدهی تولید بسیار کمی دارد.

دما و ارتفاع از سطح دریا :

ز نظر محدوده دمایی ، مناسب ترین موقعیت جغرافیایی جهت کشت در فضای باز پیاز زعفران ، مناطقی با حداکثر دمای بیشینه 35 تا 40 درجه سانتی گراد و حداقل دمای 0 تا 10- درجه سانتی گراد به عنوان کمینه دما می باشد ، همچنین ارتفاع موقعیت احداث مزرعه زعفران می تواند در محدوده 1300 تا 2500 متر از سطح دریاهای آزاد باشد.

مناسب ترین اقلیم برای کشت زعفران مناطق نیمه گرمسیری و خشک با زمستان ملایم و تابستان گرم می باشد ، بر همین اساس یکی از قطب های اصلی تولید زعفران در جهان خراسان ایران می باشد ، البته امکان کشت پیاز زعفران در سایر مناطق کشور وجود دارد و گیاه زعفران پس از مدتی با شرایط جدید عجین شده و عادت می کند اما میزان بازده تولیدی آن بسیار ناچیز ، و کشت خاکی آن در این مناطق عملا مقرون به صرفه نخواهد بود.


پی اچ (PH) خاک مناسب برای کشت گیاه زعفران  :

پس از اقلیم کشت ، دومین پارامتر مهم در کشت زعفران در بستر خاک ، PH خاک می باشد .


گیاه زعفران یک گیاه علاقه مند به خاک قلیایی و سنگین میباشد ،مناسب ترین محدوده برای خاک مورد استفاده برای کشت گیاه زعفران بین 7 تا 9.8 می باشد و می توان گفت ایده آل ترین پی اچ خاک که جذب مناسب مواد غذایی توسط ریشه پیاز زعفران به سهولت انجام شود بین 7 تا 7.5 یعنی در محدوده خنثی تا کمی قلیایی می باشد.

همانطور که گفته شد ، مناسب ترین خاک برای کشت پیاز زعفران ، خاک لومی یا خاک حاوی مقادیر کافی خاک رس و ماسه می باشد ، غالبا خاک لومی دارای پی اچ کمی اسیدی است اما در صورت مناسب نبودن پی اچ می توانید از تنظیم کننده PH خاک استفاده کنید که از قسمت /کود و خاک /کود Biobizz /افزاینده پی اچ + biobizz PH Up / سایت تهران تی جی ال (Tehrantgl.ir)می توانید اصلاح کننده پی اچ خاک را تهیه کنید .

شخم زدن زمین کشت زعفران :

در شیوه کشت پیاز زعفران در بستر خاک و فضای آزاد ، شخم زنی خاک معمولا در دو نوبت انجام می شود ، مرحله اول شخم که پیش از کاشته شدن پیاز ها انجام میشود که بهتر است پاییز سال قبل از کشت پیاز زعفران در زمین این مرحله شخم زدن انجام پذیرد و پس از انجام یک شخم زنی عمیق ، مسطح کردن سطح خاک ، ترکیب کود دامی پوسیده با خاک و از بین بردن کلوخ های خاک و پستی ها و بلندی های خاک انجام شود تا زمین برای کشت پیاز زعفران کاملا مساعد شود.


ادامه در قسمت دوم ...


قسمت اول

قسمت دوم

قسمت سوم

قسمت چهارم